ชื่อเพลงฟังแล้วน่าจะทำให้อารมณ์ดี
แต่แปลกแฮะ.. ยิ่งฟังยิ่งร้องไห้.. ไม่เข้าใจเหมือนกัน

บางครั้ง.. ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ว่าอะไรๆ ฉันที่กำลังประสบพบเจออยู่ตอนนี้
ทั้งงานที่กำลังพยายามกับมัน
และสิ่งที่ใครๆ เรียกว่า "ความไม่เข้าใจ"
มันเป็นเพราะฉันจริงๆ หรือ?

เรื่องบางเรื่องที่ฉันคิดว่ามัน "สำคัญ"
ฉันพยายามทำมันนะ..
แต่ใครๆ ก็คงจะคิด "นี่หรือ 'พยายาม'?"
มาตรฐานของแต่ละคนไม่เท่ากันนะ
ภาระหน้าที่ของแต่ละคนก็ไม่เท่ากันด้วย


กอดหมอนร้องไห้โฮใหญ่ๆ กับอะไรๆ ที่มันไม่ลงรอย
สะอื้นกับสิ่งที่อัดแน่นอยู่ในอก ..เหนื่อยเหมือนกันนะ
แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงกับมันดี.. ฉันพยายามจะไม่หนีนะ
เพราะฉันกลัว.. กลัวว่าฉันจะหนีมันตลอดไป

ยิ้มไม่ออกเลยตอนนี้..